Het 7♯11♭13-dominantakkoord mengt een heldere bovenkleur met een donkere alteratie aan de zijkant van de klank. Daardoor ontstaat een dominante spanning die tegelijk licht en zwaar aanvoelt. Dat maakt dit akkoord bijzonder expressief in moderne harmonie.
Opbouw
Praktisch model: 1-3-5-♭7-9-♯11-♭13. In C bijvoorbeeld C-E-G-B♭-D-F♯-A♭. In voicings blijven 3 en ♭7 functioneel, terwijl ♯11 en ♭13 de kleur bepalen.
Gebruik
Geschikt voor moderne jazz, filmische spanningsopbouw en fusion waar dominante energie complex mag klinken. Werkt sterk vlak voor een duidelijke harmonische landing.
Voorbeelden
- Altered dominant voor mineur/modale resolutie
- Cinematische build-up met gemengde kleur
- Fusionlijnen met groot contrast
Spelen
Zet ♯11 en ♭13 in gescheiden registers en houd de binnenlaag luchtig. Laat minstens een alteratie stapgewijs oplossen voor een duidelijke richting.