Dominant 13 met ♯9 en ♯11; felle, gelaagde altered spanning.
Intervallen vanaf de grondtoon die dit akkoord en de akkoordtonen opbouwen.
Toonladders die de noten van dit akkoord bevatten en er meestal goed over werken.
Open de app en start je dagelijkse workout!
Beschikbaar voor Android en iOS
Open de app en start je dagelijkse workout!
Beschikbaar voor Android en iOS
Het 13♯9♯11-dominantakkoord is een hoge-intensiteitskleur: breedte, helderheid en alteratie tegelijk. De dominantfunctie blijft aanwezig, maar de klank is duidelijk moderner en spanningsrijker dan bij standaard extensies.
Praktisch: 1-3-5-♭7-♯9-♯11-13. In C bijvoorbeeld C-E-G-B♭-D♯-F♯-A. In voicings blijven 3 en ♭7 het fundament; ♯9/♯11/13 bepalen de kleurlaag.
Geschikt voor moderne jazz, fusion, gospel met hoge energie en filmische piekmomenten. Dit akkoord werkt het best als doelgerichte climaxkleur, niet als constante achtergrond.
Houd alteraties uit elkaar in register en vermijd dichte middentonen. Veranker met 3/♭7 en laat minstens een spanning stapsgewijs oplossen.
Shell + upper-structure klinkt vaak duidelijker dan volledige stapeling. In bandcontext kun je grondtoon/kwint weglaten als de basfunctie elders zit.
| Interval | halve toonafstanden | Noot | ||
|---|---|---|---|---|
| 0 | B | |||
| 4 | D♯ | |||
| 7 | F♯ | |||
| 10 | A | |||
| 15 | C𝄪 | |||
| 18 | E♯ | |||
| 21 | G♯ |