Des Dominant elf

Het dominant elf-akkoord breidt de dominante klank uit met extra extensies, waaronder de elfde. Dat geeft een brede, gelaagde spanning die modern en ruimtelijk klinkt als je goed voice't.

Opbouw

Theoretisch is de stapeling 1-3-5-♭7-9-11. In C11: C-E-G-B♭-D-F. In de praktijk laat je vaak tonen weg (zoals de kwint of soms de none) om modder in het middenregister te vermijden.

Gebruik

Je hoort dit akkoord veel in jazz, fusion, neo-soul en filmische harmoniek wanneer dominante richting nodig is met extra kleur en diepte.

Voorbeelden

• Jazz en fusion - uitgebreide dominante spanning voor een cadens
• Neo-soul - brede keyboard- en gitaarvoicings
• Filmische muziek - luchtige maar geladen harmonie

In de praktijk

Bewaar de functie met terts en kleine septiem als anker, en voeg none/elfde toe in een helder register zodat de klank rijk maar leesbaar blijft.