Majeur met ♭5; majeur-terts met verminderde kwint, onstabiel.
Intervallen vanaf de grondtoon die dit akkoord en de akkoordtonen opbouwen.
Toonladders die de noten van dit akkoord bevatten en er meestal goed over werken.
Open de app en start je dagelijkse workout!
Beschikbaar voor Android en iOS
Het majeur bemol5-akkoord behoudt de grote terts, maar vervangt de reine kwint door een verminderde kwint (♭5). Kernformule: 1-3-♭5. Dat geeft een paradoxale kleur: majeur-identiteit via de terts, maar tegelijk instabiliteit door de tritonusachtige kwint.
Zie het als een majeurdrieklank met verlaagde kwint. In C(♭5) is een typische spelling C-E-G♭. Afhankelijk van context kan dezelfde toonset ook als onderdeel van bredere altereerde structuren worden geinterpreteerd.
De klank is helder maar gebroken: de terts geeft majeur, de ♭5 trekt de stabiliteit weg. Vergeleken met gewoon majeur klinkt dit akkoord minder rustend en meer richtinggevend.
Sterk als korte passing color tussen stabiele akkoorden, bij chromatische binnenstemvoering, in fusion-accents en in filmharmonie met een "bijna-majeur" maar onrustig gevoel.
Houd de grote terts duidelijk hoorbaar, vermijd modder in het laag en behandel ♭5 als actieve toon die vaak per halve stap oplost.
Majeur(♭5) werkt meestal als overgangsklank in plaats van rustpunt. Kleine stembewegingen zoals ♭5 naar 5 kunnen de functie direct herkaderen.
Train het contrast tussen stabiliteit van majeur en tritonus-bite van majeur(♭5). Belangrijkste cue: grote terts met een "gekantelde" kwint.
| Interval | halve toonafstanden | Noot | ||
|---|---|---|---|---|
| 0 | F♯ | |||
| 4 | A♯ | |||
| 6 | C |