Symmetrische zestonige toonladder die volledig uit hele stappen bestaat, gebruikt over overmatige en dominante akkoorden voor een zwevende, droomachtige en harmonisch ambigue klank.
Intervallen vanaf de grondtoon die deze toonladder stap voor stap opbouwen.
Diatonische akkoorden op elke trap van deze toonladder.
Ontdek toonladders met veel dezelfde noten en vergelijk hoe een ander tonaal centrum de klank verandert.
Open de app en start je dagelijkse workout!
Beschikbaar voor Android en iOS
Open de app en start je dagelijkse workout!
Beschikbaar voor Android en iOS
De Hele-toonstoonladder is een droomachtige, symmetrische zestonige toonladder die volledig uit hele stappen bestaat. Omdat een reine kwint en een leidtoon ontbreken, heeft deze toonladder een uniek gevoel van gewichtloosheid en ambiguïteit, beroemd geworden door impressionistische componisten zoals Debussy.
De Hele-toonstoonladder volgt een constant intervalpatroon van Hele stap - Hele stap. Deze symmetrie betekent dat de toonladder hexatonisch is (zes noten) en het octaaf perfect verdeelt in zes gelijke delen.
In C zijn de noten: C–D–E–G♭–A♭–B♭.
De intervalformule is: 1–2–3–♯4–♯5–♭7.
Door de totale symmetrie bestaan er slechts twee unieke Hele-toonstoonladders; elke andere startnoot levert simpelweg een transpositie op van een van deze twee reeksen.
De Hele-toonstoonladder wordt voornamelijk gebruikt over overmatige akkoorden (aug) en dominant-septiemakkoorden met gealtereerde extensies (7♯5 of 7♭5). In jazz biedt het een "zwevend" alternatief voor de gealtereerde toonladder bij improvisatie over V7-akkoorden.
In film en televisie is dit de ultieme klank voor "droomsequenties" of flashbacks vanwege het gebrek aan een duidelijk tonaal centrum. Het creëert een staat van schijnbare stilstand waarin het oor niet gemakkelijk een resolutie kan voorspellen.
Om het effect te horen, speel je een standaard dominant-septiemakkoord en vervang je de reine kwint door een ♯5. Gebruik de Hele-toonstoonladder om erover te soleren. Merk op hoe elke noot als de grondtoon kan aanvoelen omdat de intervallen identiek zijn.
Melodisch gezien werkt de toonladder het best in korte fragmenten. Vanwege de extreme symmetrie kan te lang doorspelen repetitief klinken. Gebruik het om een moment van "onscherpte" of mysterie toe te voegen voordat je oplost naar een stabieler tonaal centrum.
| Interval | halve toonafstanden | Noot | ||
|---|---|---|---|---|
| 0 | C♯ | |||
| 2 | D♯ | |||
| 4 | E♯ | |||
| 6 | F𝄪 | |||
| 8 | G𝄪 | |||
| 10 | A𝄪 |