Het 7♯5♭9♯11-dominantakkoord stapelt meerdere alteraties op een dominante basis. ♭9 geeft samendrukking en donkerte, terwijl ♯11 en ♯5 juist scherpte en licht toevoegen. Daardoor ontstaat een gespannen maar sterk richtinggevend akkoord.
Opbouw
Praktisch model: 1-3-♯5-♭7-♭9-♯11. In C bijvoorbeeld C-E-G♯-B♭-D♭-F♯. In voicings blijven 3/♭7 het functionele fundament, met alteraties als doelkleur.
Gebruik
Ideaal in moderne jazz, fusion en filmische piekmomenten waar een gewone dominant niet genoeg lading heeft. Dit akkoord werkt vooral als spanningshoogtepunt vlak voor resolutie.
Voorbeelden
- Altered V voor duidelijke landing
- Fusion-turnaround met gestapelde spanning
- Cinematische climax voor release
Spelen
Verdeel alteraties over register, houd de middenlaag luchtig en veranker met 3/♭7. Los minstens een alteratie stapsgewijs op voor duidelijke richting.
Gehoortraining
Hoor ♭9 als donkere druk en ♯11/♯5 als heldere snede. De combinatie geeft dit akkoord zijn unieke spanning.
