F Mineur 7

Het mineur 7-akkoord (notatie m7, soms -7 op leadsheets) voegt een kleine septiem toe boven een mineur-trias: 1-♭3-5-♭7. Het is de meest geziene “mineur met septiem”-kleur in jazz, pop, soul/R&B en moderne theorie: de septiem maakt het akkoord opener en richtinggevender dan een kale trias, maar zonder de bittersweet grote-septiem-spanning van mineur–majeur 7 (mM7) op mineur-tonica.

Opbouw

Schema: 1-♭3-5-♭7. In Cm7: C–Es–G–Bes. Inversies volgen de gewone regels voor septiemakkoorden; kies orthografie die de stemmen leesbaar houdt.

Harmonische functie

In dur vaak ii7 naar V7 (Dorisch kleur naar de dominant). In mineur hangt het van stijl en melodielijn af: tonika-kleur, subdominant-regionen, blues- of melodisch-mineur-leen. In funk en neo-soul is het de basis van statische mineur-vamps.

Voorbeelden

• ii–V–I in standards en oefenloops
• Funk op i7 met septiem in het keyboard
• R&B-gitaar: shell met kleine terts en kleine septiem

Spelen

Leg ♭3 en ♭7 als leidtonen vast; quint alleen als je massa wilt. Laat de septiem klassiek of jazzmatig naar de volgende terts/septiem bewegen voor vloeiende conduite.

Gehoortraining

Zoek de kleine septiem boven de grondtoon samen met een kleine terts: koel, niet dominant, niet majeur-7 op mineur.